Dag 23 Panama naar Hawaii
Vandaag een gastschrijver…
Wie denkt aan de Stille Oceaan of aan de Pacific denkt aan rustig kabbelende golfjes op een bijna
slaapverwekkende deining met heerlijke temperaturen en prachtige zonsondergangen. Dit komt zeker wel voor maar voor ons is dit op een enkel moment na al een week geleden. Na die plotseling windshift met bijbehorende regen is de wind structureel toegenomen tot rond de 20 knopen, ongeveer windkracht 5. De richting is uit noordoosten dus perfect, wij varen namelijk west dus ruime wind. Ook de zon hebben we nauwelijks meer gezien en zo nu en dan is er wat regen. Al met al geen Piña Colada weer. Zelfs de temperatuur is van boven de 30 naar halverwege de 20 graden gezakt. Dát wordt dan weer aan boord niet als onaangenaam ervaren.
De oorzaak van deze weer situatie komt kort gezegd door het samengaan van de warme golfstroom vanuit Panama en de relatief koude stroming die van uit het noorden langs de Amerikaanse westkust. Samen gaan ze westwaarts richting Hawaï. Zo’n samengaan van 2 verschillende temperatuur stromingen geeft dus wat onstuimiger weer. Veel bewolking, meer kans op regen en meer wind. En meer wind hadden we wel nodig.
Gelukkig wil deze boot wel lopen. Met een gemiddelde van 9 á 10 knopen racen we op ons doel of.
We dachten zelfs nog een nieuw dagrecord te hebben verbroken. 224.4 mijl. Maar dat bleek bij herberekening van het oude record tussen Aruba en Cartagena toch niet helemaal het geval. Deze kwam uiteindelijk op 240 mijl te staan. We doen uiteraard ons best om dat te verbeteren.
Voor de rest gaat het aan boord zo z’n gangetje. We lopen onze wachten, koken en doen de afwas om de beurt. Kees bakt elke dag een steeds lekkerder brood en de fruitvoorraad wordt ook langzaam maar beheerst steeds kleiner. Maar rijst koken kan ik nog steeds niet.
Verder zij er nog steeds twee boobies op de railing. Zo nu en dan doen ze hun inspectierondje om vervolgens weer met veel kust en vliegwerk op de railing te landen. We hebben ze naar aanleiding van het komende WK naar bondscoaches Ronald en Erwin Koeman vernoemd.
Het gemis van de hoytboom is denk ik op deze koers en windhoek niet heel groot. Eerst zou er een nieuwe hydraulische neerhouder besteld worden maar dat lukt niet omdat er niet een van deze maat op voorraad is. Kees gaat nu proberen in Honolulu een nieuw stuk te laten draaien. Hopelijk gaat dat lukken want veel tijd is er niet op Hawaï om nog voor het begin van het stormseizoen in Japan aan te komen.
Met andere woorden:
Ondanks wat kleine ongemakken en het probleem met de stukke hoytboom gaan we als de brandweer!
We verwachten dinsdag op O’ahu aan te komen. Nu nog 950 mijl
Groeten Rudolf Onnes
