In memoriam: Dinand de Ridder

Ik hoor net dat, na een zwaar gevecht met uitgezaaide lymfeklierkanker mijn goede vriend Dinand de Ridder is overleden.

Dinand de Ridder

Toen ik lid werd van de kustzeilers, in 2006, werd mij meteen gevraagd mee te draaien in de organisatie van de 24 Uurs Zeilrace. Daar was Dinand toen al voorzitter van. Ik werd meteen opgenomen in een gezellige club, en ik had ook meteen een klik met hem. Nadat ik de software het volgende jaar helemaal had overgenomen hebben we het behoorlijke tijd volgehouden. Op een gegeven moment waren Dinand en ik er op hetzelfde moment wel klaar mee, we hadden ons kunstje 12 jaar gedaan en het werd tijd voor een volgende generatie.

Marion en Edith lagen elkaar ook meteen dus het werd elk jaar een steeds vertrouwder weerzien eind augustus. Dinand kon groots en meeslepend verhalen vertellen over zijn verleden in de zeevaart en de politiek, en alle andere dingen die hem interesseerden. Hij was overduidelijk mega trots op zijn kinderen en heeft gelukkig nog net mee kunnen maken hoe hun dochter geïnaugureerd werd als hoogleraar pediatrie aan het LUMC.

Zelf heb ik enorm goede herinneringen aan het meevaren als bemanning op mijn eerste Azoren tocht in 2015. Het was maar een week, maar we hebben het super gezellig gehad. Helaas schreven we deze blog toen nog niet. De boot is nooit schoner geweest en alles ging super soepel.

Sommige mensen herken je alleen al aan hoe hun broek zit!

Daarna zagen we elkaar wat minder, maar in April 2025 waren Dinand en Edith natuurlijk op mijn verrassingsfeest. Een super weerzien met elkaar. Hij was toen al ziek heb ik later begrepen.

Een paar maanden geleden kreeg ik bericht dat er een einde kwam aan de behandeling en dat hij gekozen had om niet eindeloos door te behandelen. Ik heb hem een lang bericht gestuurd waar een uitgebreid antwoord op kwam. Helaas moesten we op die manier afscheid nemen, ik ben nu op zee, de plek waar hij zo graag was. Hij las dan ook tot op het laatst hier mee.

Dinand, rust zacht. Arnold en ik nemen vanavond een biertje op je.

”En nou moet je ophouden!”

Diepe binnenpret over een anekdote bij Brakenboer

PS nog even een kleine toevoeging, ik had vannacht wacht en het was een prachtige volle maan, en ik had echt het gevoel dat hij, onze Grote Roerganger, over de Merrimac aan het waken was.

8 Antwoorden op “In memoriam: Dinand de Ridder”

  1. Gecondoleerd met het verlies van een dierbare vriend. Fijn dat je zulke mooie herinneringen kan koesteren

    1. Sterkte Kees, met het verlies van je dierbare vriend Dinand. Wij wensen ook zijn familie veel sterkte.

      Prachtig dat je zo kan terugblikken met een warm gevoel aan herinneringen op die grote oceaan.

      Goede vaart,
      Liefs Pitou

  2. Wat een mooi verhaal Kees over je overleden zeilmaat Dinand.
    En koester de goede herinneringen aan hem.

  3. Ook ik drink straks een pilsje ter nagedachtenis aan Dinand. Meer dan 14 jaar mee samengewerkt in bestuur Kustzeilers en 24uurs comité. Een man die altijd zijn eigen keuzes maakte en super oprecht was. Zeil ze Dinand.

  4. 🖤 verdrietig om een goede vriend te moeten verliezen Kees!
    Fijn dat je hem nog hebt getroffen op je verrassings feest!
    Sterkte 💫

  5. Gecondoleerd Kees met het heengaan van Dinand .
    Altijd heel moeilijk om iemand te verliezen die je zo na staat maar gelukkig kan je terugkijken op de mooie momenten die jullie samen hebben gehad .

    Heel veel sterkte !
    Veel liefs Maatje 🥰🥰🥰

  6. Ook MerryMate drinkt vanavond een biertje op hem. Als actieve Kustzeilers hebben wij ook contact met hem gehad. 🍻 Kees bedankt voor je herinneringen.

Reacties zijn gesloten.