Ala Wai Harbor en de DOBOR

Nadat we gearriveerd waren was het een peuleschil om in te klaren. Je moet als je met de boot in Hawaii drie dingen doen: aanmelden bij de Customs & Border Patrol (CBP), een agricultuur verklaring verkrijgen en natuurlijk even aanmelden bij de havenmeester. In tegenstelling tot wat ik verwachtte was de procedure bij CBP geen enkel probleem en het laatste wel.

Het makkelijkste gaat het inklaren door dat online te doen met de “CBP Roam” app op de telefoon. Dit omdat ze dan via videobellen een gesprekje met je kunnen voeren. Na aanmelden werd ik binnen een kwartier gevraagd om de video chat te openen. Wat wel vreemd is dat je de officer niet ziet. Hij of zij ziet wel jou. Prima, hoofden tonen bij de pasfoto’s en een rondje door de boot. Joey was professioneel, super vriendelijk en heel attent. Hij ging het hele formulier CBP 1300 met me doornemen omdat het formulier duidelijk niet bedoeld is voor zeiljachten maar voor vrachtschepen. Binnen een uur was alles geregeld, en op een hele fijne manier. Ik kreeg z’n direct nummer en als er wat is kan ik altijd bellen. Fantastisch geregeld.

Maar er moest ook nog een collega van hem komen die dan de agrarische kant doorneemt. Ik had door de berichten online als beeld dat die dan de hele boot zou inspecteren, en al het afval wat we netjes verzameld had mee zou nemen in ruil voor $200. Maar wanneer komt ze nou? Pas op de derde dag nam ze contact op en ze zou dan ons als derde klant bezoeken. Maar wij wilden wel heel graag naar Pearl Harbor die dag, dus nog maar een keer gebeld en toen was ze letterlijk 20 meter van de boot. Nee, ze hoefde niet aan boord. Ze kon het zo ook op de steiger invullen. Fluks werd er ingevuld dat er géén inspectie was uitgevoerd, en dat toch alles in orde was. Het afval konden we beter ergens anders laten afvoeren, want op Oahu kon dat alleen commercieel en was het veel te duur vond zij. Vervolgens kreeg ik allerlei tips over welke Chinese restaurants goed waren, waar ik naar de kapper kon (blijkbaar vond ze dat wel nodig, en daar had ze ook gelijk in!) en nog veel meer lokale tips. Een vreemd gesprek dus maar heel vriendelijk ook weer.

Onze buurboot. Doe hier dan wat aan!

Dat was bij de havenmeester wel anders. Ik trof een dame die overduidelijk genoegen schepte in haar ambtenaar zijn. De DOBOR waar zij voor werkt is immers een staatsbedrijf. Stel je de matrushka achter de balie bij het Russische staatstelefoonbedrijf in 1970 voor en je komt in de buurt. Alles was een zucht en moeilijk. Dat is ook zo want wij komen niet uit de USA nee. En ja, de boot papieren zijn dus gemengd Nederlands/Engels. Zucht. En op de verzekering stond niet wanneer die geldig was. Jawel mevrouw, eerste zin derde alinea. En ik moest een survey laten doen en ik moest een “buoy run” doen, dus naar de eerste uiterton varen en dan weer de jachthaven in, in bijzijn (op de kant denk ik?) van iemand van DOBOR zodat ze konden zien dat de motor het deed en wij kunnen varen. Mevrouw ik heb hier een uitklaringsbewijs uit Panama, 5000 mijl in een maand, zou dat niet genoeg moeten zijn? Onverbiddelijk. Terwijl ik toch gemeend had ergens gelezen te hebben dat het anders zat. Afgescheept met een lijst met surveyors, want die van hun kon pas de 10e, en een afgewezen verzekeringsverklaring omdat het vaargebied er niet op stond, stond ik na een drie kwartier weer buiten. Daar trof ik een Californische dame die een paar dagen eerder binnengelopen waren en die had dezelfde ervaring, ze was nu voor de derde keer afgewezen en hoopte van de week het dan te kunnen afronden. Volgens de dame is het zo dat zolang je papieren niet goedgekeurd zijn je 50% boete op het liggeld van de boot betaalt. Hoeveel dat dan was konden ze niet zeggen want eerst moest de boot gemeten worden. Gekmakend. Maar goed, met $20 normaal liggeld voor de boot per dag zat ik niet heel raar. Aha, dus we hebben het over een $10 per dag. Dan maar “illegaal”. Komt dan nog $10 voor het aan boord slapen per persoon per dag bij.

Tegen vrijdagmiddag had ik ondertussen een nieuwe verzekeringsverklaring geregeld en via Claude AI uit laten zoeken hoe het nou zat. Wel, als je minder lang blijft dan 30 dagen kan je dus wél een tijdelijke vergunning krijgen en dan hoef je geen survey of buoy run te doen. Maar het havenkantoor is natuurlijk in het weekend gesloten… Dus maandag met bezwaard gemoed het weer eens geprobeerd. Een andere dame die weer volhield dat het toch echt moest. Nadat ik haar de kopieën uit hun eigen havenreglement had laten lezen, waarin stond dat het niet hoefde, verdween ze het kantoor in. 20 minuten later kwam ze naar buiten en ja dus inderdaad ik kon een temporary mooring permit krijgen, maar pas als ze volgens §13-231-8 een inspection gedaan hadden en die was dus $40. Terwijl ik het toch lees als dat ze gerechtigd zijn een inspectie te doen voor een temporary mooring license maar dat het niet verplicht is, en van mij hoeft het niet. En alweer, ik heb net 5000 mijl afgelegd dus zo slecht kan die boot niet zijn. Bovendien stond op mijn verzekeringspapieren nu wel dat ik verzekerd was voor het traject Panama – Hawaii – Japan maar daar stond dus niet dat dat ook gold voor Ala Wai Harbor. Op mijn tegenwerping dat ik toch als ik reis niet een jaar van te voren met de verzekering ga afspreken welke jachthavens ik aan ga doen, was het: ja sorry, maar dat zijn de regels. Kokend en stomend stond ik daar. Ja ze vond de regels ook strikt maar ze kon er niks aan doen. En toen de aap uit de mouw: als ik dan aanstaand weekend ging vertrekken dan moest ik maar tot die tijd illegaal blijven, dat was dan het handigste. Nou ja zeg.

Ik heb het nu nog even uitgezocht, maar als ze toegeven dat je permissie hebt om te liggen (dus de plek is ok) maar er is nog geen inspectie gedaan dat dat hun probleem is. Maar, als je minder dan een maand blijft en dus per dag wil betalen is er een surplus van 30%. Dan kan ik net zo goed 50% betalen.

Kortom, er zullen mensen zijn die hier geen moeite mee hebben maar ik vind het echt beneden alle peil. Blijkbaar komen er niet of nauwelijks (nog) passanten van overzee?

Ik zou dus alle volgende zeilers willen aanraden om je óf heel flexibel op te stellen óf een andere haven uit te kiezen.

Nog zo’n goed verzorgd exemplaar, let even op de voorste mast en hoe die vast zit!

4 Antwoorden op “Ala Wai Harbor en de DOBOR”

  1. Wat een verhaal Kees.
    Gekmakend.

    Doet mij denken aan een verhaal van mijn oude stagebaas die bij een loket gek werd van de werkhouding (of het gebrek daaraan)van de beambte.
    Toen hij briesend zei dat hij haar chef wilde spreken, kreeg hij te horen: die is vandaag vrij.
    Dan diens vervanger alstublieft:
    Dat ben ik, zei de dame.

    Leve ambtenarij.

    Hartelijke groet,

  2. Grrrr…. wat een gedoe allemaal zeg!
    Hebben jullie uiteindelijk Pearl Harbor nog bezocht ?
    Groetjes 😊

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.