Dag 28 Hawaii naar Japan: Land in Zicht

Zo, het is alweer zondag en we hebben eindelijk land in zicht. Morgen om éxact twaalf uur worden we in Hiroshima Kanon Marina verwacht. Zelfs de ligplaats is ons al medegedeeld. Japan is anders, en dat zullen we weten!
Ik ben heel tevreden met hoe het (tot nu toe, je kan niet weten) gegaan is. Vooral dat ik op tijd het ontwikkelen van een circulair gebied zag en aan de jongens voorspelde: dit kon wel eens een flinke tyfoon worden… Nou dat is wel gebleken, Bavi is de zwaarste van de laatste decennia wordt er gezegd. 40 doden tot nu toe, en dat kon nog wel eens flink oplopen. Wij hebben dus gekozen voor een veel langere route via het noorden, zodat we niet alleen verder weg waren maar ook als de storm een andere route zou kiezen we ruim voldoende tijd hadden om “uit de weg” te varen. Dat is het voordeel op zee. De noordelijke Marianen hadden dat niet en zijn zeer zwaar getroffen. Ook op Taiwan, de Filipijnen, Okinawa (Zuid Japan, hier ook ver vandaan) en straks China wordt de storm gevoeld.
Een van de dingen die we nu opeens snappen is dat we op zee vanaf 4 dagen geleden sporadisch scheepvaart begonnen te zien op de AIS. Bijna altijd zo ver weg dat we de schepen niet met het oog konden waarnemen. Maar één daarvan was de Ever Nogwat, een zusterschip van de Ever Given die dwars lag in het Suezkanaal een paar jaar geleden. Die begon op een gegeven moment ons niet meer in te halen maar stil te liggen. Ik had voor de grap nog willen bellen via de marifoon: is er iets stuk, kunnen we helpen? Wellicht een ethernet switch nodig? Maar nu snappen we het: die is onderweg naar China, en de haven van Shanghai is vrijwel verlaten/gesloten.
Zelf hadden we vooral te maken met geen of weinig wind in combinatie met extreme deining uit de richting van waar de storm 1-2 dagen geleden was.

Op bovenstaand plaatje zie je de grootste golfhoogten die ik ooit gezien heb: tot 12 meter. Gelukkig was het hele lange deining, maar op een gegeven moment werden ze wat steiler en moest even aan Interstellar denken. Brrrrr. Ik was nogal bang voor hoe het dichter bij de kust zou worden, maar daar zijn we nu en het is alleen maar minder geworden. De storm is net op tijd achter Japan om.
Verder zijn nu alle groenten (paprika, uien, knoflook, een vergeten komkommer) overboord gegaan, die mogen Japan niet in. Straks gaat de resterende biervoorraad ook overboord… Gelukkig alleen nog maar niet-zo-lekker Panamees bier, Arnold en ik hebben alle Brouwdok en lekker bier opgedronken.
Vanavond moeten om 18:00 uur bij de ingang van Bungo Strait zijn. We mogen een half uur te vroeg of te laat zijn. Dat wil de kustwacht graag. Waarom, geen idee. En als het niet lukt moeten we de agent mailen, die geeft het dan door. Maar ik vroeg net: is het ok als we een uur vroeger komen en het antwoord was: kun je niet een half uur vertragen? Hint begrepen.
Nou morgen zullen we wel lekker druk bezig zijn, te druk om iets te plaatsen. Bovendien moeten we dan allemaal eerste indrukken verwerken. Dus vandaar nu maar, hopelijk zit de zomer vanaf nu in Nederland ook wat minder warm — hier is het net op gang en schijnt het 30++ te zijn….
Geweldig Kees, fantastisch hoe je alles berekend en gepland hebt. Echt super! Je droom is bijna werkelijkheid! Geniet van Japan , veel liefs voor de hele family , Tanneke
Dat gaat helemaal goed komen. We hebben die tyfoon ook kunnen volgen op Windy. Goed gedaan jochie, de veilige route genomen.
Fijn nu land in zicht en dichtbij de hereniging met Marion en Ella!
Veel liefs van ons voor jullie!