COVID-19

Vandaag is het voor het eerst in 22 jaar dat we niet bij de verjaardag van Arnold zijn. We hebben hem om middernacht Nederlandse tijd gebeld dat we er toch een beetje bij zijn. Hij zit met Ella in Harlingen en ze heeft gezellig de slingers opgehangen.

Ik sla even een stukje over, maar daar kom ik in een latere blog op terug. Wat de wereld momenteel bezighoudt, het Coronavirus, heeft ook invloed op onze reis. Inmiddels liggen we een week in een prachtige baai aan de noordkant van Guadeloupe.

https://goo.gl/maps/PstxGyoWzor4fTCc6

Het is prachtig water, er staan geen golven, zelfs niet als het harder waait, we kunnen heerlijk zwemmen en er ligt niemand in de buurt. De eerste dagen was het mooi weer en vandaag schijnt de zon ook weer, maar we hebben net een periode van vijf dagen regen achter ons. Dit wordt opgevangen door de bimini (zonnedak boven de kuip) en daarmee kunnen we een heerlijke stortdouche nemen en hebben we extra drinkwater, soms is het wel 30 liter. Inmiddels hebben we de bijboot zo op het dek gelegd dat die al het water richting watertank loodst. We hebben geen tekort. Met ons gaat het goed. Volgens de Franse regels mag er één persoon over straat voor boodschappen, dus af en toe gaat Kees op de kant vers brood halen. De laatste keer had de supermarkt ook weer ruim voldoende voorraad en we hebben zeker nog voldoende toiletpapier!

Wat is verder de situatie: we kunnen nergens naartoe. De meeste eilanden laten geen boten meer toe. We zijn in Frankrijk en daar is het zelfs officieel verboden te varen als recreatieboot. Onze plannen om naar Curaçao te varen en daar de boot op de kant achter te laten voor het hurricane seizoen zijn daardoor onzeker. We snappen het wel, de meeste boten die hier varen zijn huurboten met iedere twee weken andere mensen aan boord. Een boot met twee Italiaanse gasten was twee weken geleden al weggestuurd uit Antigua. Maar als wij al Corona hebben dan hebben we dat hier opgelopen.

We zijn lid geworden van een Facebook groep van Nederlandse boten in de Cariben, een groep die speciaal voor het zeilersgedoe rondom Corona in het leven is geroepen. Hoewel de meeste cruisers al een hele tijd weg zijn uit Europa, worden ze soms als brenger van het kwaad behandeld. Er zijn verhalen van bijboten die lek worden gestoken door lokale bevolking. Een Noorse boot met aan boord een kind van 5 werd in Curaçao geweigerd, er werd zelfs gedreigd dat ze terug naar zee zouden worden gesleept, terwijl er niet voldoende voorraad aan boord was. Inmiddels is dat rechtgezet en zijn ze onder voorwaarden toegelaten. Dat is 14 dagen quarantaine. Dat is natuurlijk op je eigen boot helemaal niet het probleem. We horen verhalen van schepen die van hun mooring worden losgegooid. Het is bizar en het lijkt wel oorlog.

Inmiddels heeft een stel het initiatief en contact opgenomen met de diverse instanties met het verzoek aan Curaçao om toch Nederlandse cruisers toe te laten. We hopen hier op en anders moeten we naar een plan B, wat kan zijn om naar Amerika te varen, daar worden schepen toegelaten, maar dan moeten we weer een visum regelen. Of helemaal naar huis terugvaren, maar dat is best een eind.

Goed, we wachten nog maar gewoon af, voorlopig vermaken we ons met werk voor Redwood (Kees), zwemmen, lezen, spelletjes, een filmpje en als het lekker weer is een dutje in de hangmat!

Veel liefs van ons en blijf gezond!